امروز نوروز ثبت جهانی شد / نوروز، میراثی است که هیچ غم و فقری نباید خاموشش کند

به گزارش خبرنگار اجتماعی رکنا،   ۴ اسفند، روزی که در تقویم جهانی به نام نوروز ثبت شده و یادآور ریشه‌های عمیق فرهنگی و تاریخی ایران است، فرصت می‌یابیم تا دوباره به عظمت این جشن کهن بیاندیشیم؛ جشنی که همواره پیام زندگی، نو شدن و امید را با خود همراه دارد.

نوروز تنها تغییر فصل نیست؛ نوروز بازگشت دوباره زندگی است، تجلی پیوند انسان با طبیعت، با زمین و با چرخه‌ای از نور و گرما که هر سال، بار دیگر دل‌ها را روشن می‌کند.

این جشن که در ۸ مهر ۱۳۸۸ خورشیدی توسط سازمان علمی و فرهنگی ملل متحد به عنوان میراث جهانی ثبت شد و در ۴ اسفند همان سال، روز ۲۱ مارس به عنوان روز جهانی نوروز به رسمیت شناخته شد، فراتر از مرزها و جغرافیا، پیام انسانی و جهانی خود را نشان داد: پیام زندگی، امید، همدلی و پاسداری از فرهنگ و ریشه‌ها.

نوروز آیین‌هایی دارد که هر یک، داستانی از زندگی و پیوند انسان با زمین و زمان را بازگو می‌کند؛ خانه‌تکانی که نشانه پاکسازی و آماده شدن برای نو شدن است، سبزه‌ای که جوانه امید را به نمایش می‌گذارد، سفره هفت‌سین با هر یک از اجزایش که نماد زندگی، برکت، عشق و شادی است، و چهارشنبه‌سوری و سیزده به‌در که یادآور شادی و رهایی از اندوه و تاریکی‌اند. این سنت‌ها، اگرچه قرن‌ها از گذرشان گذشته، اما هنوز هم در هر کوچه و هر خانه، صدای خنده و زندگی را برمی‌انگیزند.

نوروز آنچنان ارزشمند است که هیچ غم، هیچ اندوه و هیچ بحران مالی نباید مانع پاسداری از آن شود. برعکس، در روزهایی که دل‌ها سنگین است، که فقر یا اندوه بر زندگی سایه افکنده، نوروز به مثابه روشنایی‌ای است که باید حفظ شود؛ چراغی که در تاریکی نیز راهنمای انسان‌هاست.

پاسداشت نوروز، وظیفه‌ای است که بر دوش هر نسلی گذاشته شده؛ وظیفه‌ای که تنها محدود به شادی و جشن نیست، بلکه یادآور پیوند انسان با هویت، فرهنگ و تاریخ خود است. هر بار که سفره هفت‌سین گسترده می‌شود، هر بار که سبزه‌ای روی میز خانه سبز می‌شود، و هر بار که خانواده‌ها گرد هم جمع می‌آیند، نه تنها جشنی برگزار می‌شود، بلکه پیوندی با نسل‌های گذشته و آینده مستحکم می‌گردد.

امروز، در ۴ اسفند، هنگامی که جهان به مناسبت روز جهانی نوروز، این جشن باستانی را گرامی می‌دارد، باید بیش از هر زمان دیگری یادآوری کنیم که نوروز تنها یک روز و یک سنت نیست؛ نوروز پیام زندگی است، پیام امید است، پیام قدرت فرهنگ و هویت انسانی است. باید به نسل‌های آینده آموخت که هیچ بهانه‌ای، نه فقر، نه اندوه، نه سختی، نمی‌تواند مانع پاسداری از نوروز شود. نگهداری نوروز، نگهداری زندگی و امید است؛ چراغی که باید در دست هر انسانی روشن بماند و نسل به نسل منتقل شود تا همواره یادآور آن باشد که زندگی، هر سال با آمدن بهار، فرصتی دوباره برای بازسازی، نو شدن و زیستن دارد.

نوروز، با تمام رنگ‌ها، رایحه‌ها و صداهایش، پیام همیشگی خود را فریاد می‌زند: زندگی ارزشمند است، سنت‌ها ارزشمندند و هیچ اندوهی نمی‌تواند مانع زایش دوباره شود. این جشن، میراثی است که ریشه در ایران دارد اما به همه جهان تعلق دارد؛ پلی میان گذشته و آینده، میان انسان‌ها و فرهنگ‌ها، و چراغی که در تاریک‌ترین روزها نیز روشنایی می‌بخشد. نوروز، همواره باید زنده بماند و پاس داشته شود، زیرا پاسداری از آن، پاسداری از زندگی، امید و هویت انسانی است.